Koffie-mokken als ouderwetse teambuilding - YPublic

Koffie-mokken als ouderwetse teambuilding

koffie-mokken

Loading
loading..

Koffie-mokken als ouderwetse teambuilding

oktober 23, 2017
YPublic
No Comments

 

‘Even mopperen, mannen!’

Koffie-mokken als ouderwetse teambuilding

 

Kwart voor tien ’s morgens horen de dokwerkers een geliefde kreet over de kade galmen:‘Even een kwartiertje mopperen, mannen!’. Elke dag, vaste prik. Iedereen legt het werk even neer om zich naar zijn vaste plekje in de kantine te haasten voor een warm bakkie troost. De koffie houdt ze warm, maar het gemopper geeft hen troost. Want gemopper mag dan een alom negatieve bijklank hebben, de handeling van het mopperen laat zelden een bittere nasmaak achter.

 Eén kwartiertje

Het mopperkwartiertje is te vergelijken met het speelkwartier op de basisschool: even stoom afblazen en weer harmonieus verder. Zoals schoolkinderen ravotten met tikkertje, leven de havenwerkers zich uit in een spraakwoordelijk robbertje vechten om in klare taal onderlinge ergernissen weg te nemen. Met als gevolg een gekrakeel van gelach, bijtende spot, harde humor, serieuze gesprekken, brommende stemmen en schuine opmerkingen. Een kwartiertje maar, langer niet.       

Een andere fluit

De overstap naar de overheid was een flinke cultuurshock. Dat havenwerkers uit ander hout zijn gesneden dan ambtenaren – to put it mildly – kon ik op mijn klompen aanvoelen, maar ik had nooit verwacht dat het contrast zelfs tot in de nerven van de koffietafel was doorgedrongen. Met volle verbazing zag ik mijn afdelingsgenoten met de grootste onregelmatigheid van en naar de koffieautomaat lopen. Soms kwamen zij snel terug, soms bleven zij langer weg. Slechts sporadisch gingen zij gezamenlijk. Vertwijfeld zag ik e-mails binnendruppelen die mij kortaf verzochten: ‘koffie doen?’. Terstond miste ik de geliefde kreet die langs kades en loodsen klonk.‘Maar goed’, denk ik dan, ‘niet zo pruttelen: in elke fabriek klinkt een andere fluit’.

 Individualistische frequentie

Toch kan ik mij nog dagelijks verwonderen over de frequentie van de ambtenarenfluit: die klinkt mij nogal individualistisch in de oren. Die individualiteit heeft sinds de introductie van het ‘Nieuwe Werken’ in de kantooromgeving rap om zich heen gegrepen. Vanuit managementoogpunt is dat prachtig: kostenbesparend, hip en technisch up-to-date. Wie is er immers tegen het streven naar een efficiëntere bedrijfsvoering met de nadruk op zelfstandigheid, zelfredzaamheid en een dynamische werkomgeving? Hoe retorisch deze vraag ook is, juist vanuit de informatiemanagers zou het tegendraadse antwoord ‘wij!’ moeten komen. Misschien uit onverwachte hoek, aangezien zij bij uitstek de digitechnische mogelijkheden van het tijd- en plaats onafhankelijk werken kunnen verzilveren. Maar onder het motto ‘als je er niet bent, wordt je haar niet gewassen’ zou ik willen zeggen dat het bij uitstek voor de informatiemanager van het grootste belang is zo vaak mogelijk fysiek aanwezig te zijn en als aanspreekpunt voor alle gelederen van de organisatie te fungeren. 

De Negenvlaks-verbinding

Want wat zijn de afzonderlijke vlakken in Rik Maes’ befaamde Negenvlaksmodel waard als de verbindingen ertussen niet gemaakt worden? Volgens Maes moet informatiemanagement absoluut niet als losstaande discipline worden gezien, maar het vakgebied valt en staat het met het aanleggen van verbindingswegen tussen verschillende disciplines en organisatieonderdelen. Niet voor niets definieert Maes informatiemanagement als “het gebalanceerd managen van de centrale componenten van de kaart met inbegrip van hun onderlinge en externe relaties”.[1] Laten wij onszelf vooral niet verliezen in getheoretiseer over modellen, processen en papieren tijgers. Bedenk telkens dat er achter elk vlakje in Maes’ model teams van werknemers schuilgaan die lang niet altijd goed met elkaar communiceren. Zelfs op de kleinste afdelinkjes zit ieder op zijn eigen eilandje en worden irritaties en ergernissen niet gedeeld. 

‘Koffie-mokken’

En dat terwijl alle mogelijkheden tot onderling contact formeel zijn geboden, zelfs opgedrongen: verschillende disciplines zitten flex door elkaar heen in één grote, open ruimte. ‘Check’, denkt de manager. Maar zijn we dan blind voor de gevolgen die de zogenaamde ‘flexplek’ teweegbrengt? Irritaties worden niet uitgesproken en problemen nauwelijks opgelost omdat de saamhorigheid ontbreekt. Kan er niet met elkaar gemopperd worden, dan doen we dat over elkaar. Hier ligt een schone taak voor informatiemanagers. Verbind de vlakken niet alleen vakinhoudelijk op je beeldscherm, maar ga ‘koffie-mokken’ met je collega’s. Haal je afdeling uit de individualiteit. Trommel je team op voor een kwartiertje mopperen en zie hoe inmiddels sleets geraakte termen als ‘samenwerken’, ‘multidisciplinariteit’ en ‘communicatie’ nieuwe glans krijgen. Mopper met elkaar en niet over elkaar. Zorg dat jullie ‘mopperkwartiertje’ gezien wordt door de andere afdelingen zodat de organisatie jullie als één team gaan zien. Gemopper? Welnee! Dát is teambuilding door te koffie-mokken.

door Tony Keevel, Trainee Informatie Manager bij Veiligheidsregio Noord Holland Noord 

 


[1] R. Maes, ‘Informatiemanagement in kaart gebracht’, Bestuurlijke Informatievoorziening (november 2003) 521-527, aldaar 523.

Layout mode
Predefined Skins
Custom Colors
Choose your skin color
Patterns Background
Images Background

YPublic : Welcome !

Authorize

Wachtwoord kwijt

Registreren

Please contact the administrator.